Terapia manualna

Terapia manualna jest to forma leczenia zaburzeń narządu ruchu. Polega na badaniu i leczeniu stawów obwodowych i kręgosłupa. Składa się z dokładnego wywiadu, następnie dokonuje się badania jakości ruchu, jego zakresu, biomechaniki oraz innych czynników, takich jak bolesność czy sztywność. Podczas terapii za pomocą specjalnych technik mobilizacji lub manipulacji oraz pracy na tkankach miękkich przywraca się prawidłową pracę stawów, co prowadzi do zmniejszenia bólu i poprawy ruchomości, a tym samym przywrócenia sprawności pacjenta.

Dla kogo?

  • ostre i przewlekłe zespoły bólowe narządu ruchu (kręgosłupa i kończyn)
  • pacjentów pourazowych (skręcenia, zwichnięcia, złamania) i po operacjach (ortopedycznych, neurochirurgicznych, w obrębie twarzoczaszki i innych)
  • wady postawy (skrzywienia kręgosłupa, wady stóp, kolan, bioder)
  • jako profilaktyka m.in. zespołów bólowych kręgosłupa, urazów sportowych

Terapia Manualna opiera się na stosowaniu zasady ślizgu stawowego tzn. prawidłowa ruchomość stawu jest uzależniona od możliwości prawidłowego ślizgania się po sobie powierzchni stawowych. Metoda wykorzystuje szereg technik mobilizacyjnych, które stosowane są bez czynnego udziału pacjenta (tzw. mobilizacje bierne). Techniki stosowane są zarówno do leczenia stawów kończyn jak i stawów kręgosłupa. Za główne cele działań terapeutycznych metoda ta przyjmuje przywrócenie prawidłowej mechaniki stawów i przeciwdziałanie zaburzeniom układu kostno-stawowego. Stosowane są  także techniki rozciągania i rozluźniania mięśni- streching, nawiązujący do samodzielnego rozciągania mięśni przez pacjenta. Korekcja mechaniki stawów ma poprzez specyficzne techniki zmniejszyć dolegliwości bólowe, zwiększyć lub (w zależności od potrzeb) zmniejszyć ruchomość określonych części układu ruchu. Metoda ta stanowi kompendium współczesnej wiedzy na temat badania i leczenia zarówno stawów, kończyn jak i kręgosłupa.

Fizjoterapia